Konie rasy American Quarter Horse wykorzystywane są w wielu dyscyplinach sportowych. Poniżej przedstawiamy krótkie charakterystyki konkurencji oficjalnie uznawanych przez American Quarter Horse Association. Należy przy tym dodać, że tylko część z nich uprawiana jest w naszym kraju.

Ekscytujący wyścig na czas, w czasie którego startujący mają za zadanie przejechać „koniczynkę” wokół trzech beczek ustawionych w trójkąt. Zawodnicy mogą wybrać którą beczkę ( lewą czy prawą) pierwszą okrążą, następnie kierują się do beczki na przeciwko i kończą przejazd okrążając trzecią i kierując się środkiem pomiędzy beczkami przecinają linię czasu (czas się zatrzymuje). Przewrócenie beczki kosztuje 5 sekund karnych

Konkurencja bardziej na czas niż na punkty. Skierowana do amatorów i młodzieży. W konkurencji breakaway roping lina (lasso) jest przywiązana do hornu przy siodle, za pomocą łatwo pękającej sprężyny, która przerywa się po właściwie wykonanym złapaniu cielaka. Odpowiednio stosuje się przepisy dotyczące konkurencji calf roping.

Konkurencja, która umożliwia sprawdzenie umiejętności konia podążania za cielakiem przy dużej prędkości, w taki sposób aby ułatwić zawodnikowi złapanie cielaka. Sędziowie oceniają konia, jak spokojnie czeka na wypuszczenie cielaka, jak umiejętnie podąża za uciekającym cielakiem, jak miękko potrafi regulować własną prędkość i ustawienie, tak aby zawodnik mógł złapać cielaka i jak dobrze potrafi wykonać swoją pracę po zarzuceniu liny, usztywniając ją ale nie przewracając cielaka. Limit czasu w każdej z konkurencji roping – 1 minuta.

Zmierzenie się konia AQH z cielakiem to walka instynktów. Koń z jeźdźcem powinien w spokoju wjechać w stado cielaków, odseparować („wyciąć”) jednego z nich, następnie wyprowadzić go na środek areny i „utrzymać” go z dala od reszty cielaków. Koń otrzymuje punkty dodatnie za umiejętność utrzymania cielaka poza stadem, również za tzw. „cow sense” (wrodzona cecha koni AQH, ułatwiająca pracę z cielakami), za skupienie i odwagę. Limit czasu 2 i ½ minuty.

Konkurencja na czas, podlegająca również sędziowaniu. Konie które pracują w zespole przy łapaniu cielaków są w niej oceniane indywidualnie. W limicie czasu 1 minuty każdy z łapiących ma prawo wykonać dwa rzuty jednym lassem.

Jeden z koni biorących udział w łapaniu cielaków ( tzw. “heading horse”) jest oceniany przez sędziów pod kątem rozwinięcia i utrzymania prędkości równiej prędkości biegnącego cielaka oraz ustawienia się w najlepszej pozycji ułatwiającej zawodnikowi złapanie cielaka. Koń zdobywa punkty dodatnie za prawidłowa pracę przy cielaku, aby ustawić go w najlepszej pozycji dla zawodnika.

Drugi z koni biorący udział w łapaniu cielaków (tzw. “heeling horse”) jest oceniany z uwagi na łatwość z jaką wykonuje zwroty, podjeżdża do cielaka i ustawia się ułatwiając pracę zawodnikowi (tzw. „heeler”). Przejazd jest zakończony, gdy dwaj zawodnicy („header” i „heeler”) zdołają złapać i przytrzymać cielaka pomiędzy sobą.

Konkurencja dla amatorów i młodzieży. Oceniany jest prawidłowy dosiad oraz delikatne użycie rąk, jak również umiejętność zachowania całkowitej kontroli nad koniem. W konkurencji tej pokazywane są konie AQH skaczące przez przeszkody. Parkur obejmuje przynajmniej cztery przeszkody i wymagane jest wykonanie co najmniej sześciu skoków. Błędy w wykonanych skokach liczą się wyłącznie wtedy, gdy są skutkiem braku umiejętności jeźdźca.

Oceniany jest wygląd zewnętrzny koni AQH jako przedstawicieli swojej rasy. Klasy halter są zróżnicowane ze względu na wiek i płeć koni. Konie pokazywane są w skórzanych kantarach („halter”) i przeprowadza się je do miejsc, z którego sędzia biedzie mógł ocenić ich wygład i ruch. Oceniana jest u koni równowaga, prawidłowość w budowie, charakterystyczne cechy typowe dla rasy i płci oraz umięśnienie. Najważniejsza z tego jest prawidłowa równowaga.

Konkurencja, która ma za zadanie sprawdzenie umiejętności amatorów i młodzieży w startach na koniach hodowanych i nie szkolonych do sportu. Podobnie jak w konkurencji western horsemanship, zawodnicy mają za zadanie przejechać określony schemat składający się z manewrów takich jak zmiana chodów, przejazd „ósemki”, cofania, jazda po przekątnych, kontrgalopy. Najlepsi z jeźdźców dodatkowo na obwodzie areny wykonują zmianę chodów na polecenie sędziego. Dodatkowe punkty przyznawane są za umiejętność prawidłowego dosiadu, utrzymania w trakcie jazdy prawidłowej postawy i umiejętność zachowania kontroli nad koniem w trakcie wykonywania schematu.

Konkurencja rodem ze stylu angielskiego, gdzieś pomiędzy hunter under saddle i working hunter. Konie skaczą dwie przeszkody, następnie przechodzą w stepie, kłusie i galopie w dwóch kierunkach koła. Kładzie się nacisk na sposób jazdy nad przeszkodami i po ich przeskoczeniu.

Wstępna konkurencja w stylu angielskim, w którym oceniane są konie AQH w typie „hunter” w jeździe pod siodłem w stępie, kłusie i galopie. Nacisk kładziony jest na równość chodu, swobodę kroku oraz chęci wykonania poleceń w trakcie pokazu. Zawodnicy zobowiązani są do noszenia tradycyjnych strojów angielskich.

Skoki (jumping) to prawdziwy test umiejętności atletycznych koni w trakcie pokonywania przeszkód. Konkurencja ta opiera się na przejeździe parkuru ustawionego z przynajmniej czterech przeszkód, wymagających wykonanie minimum ośmiu skoków. Wyniki opierają się na uzyskanym czasie przejazdu oraz na ilości popełnionych błędów. Za błąd uważane są przypadki, w których koń odmawia skoku, strąca przeszkodę lub powoduje jej przewrócenie. Konie, które zdołają ukończyć przejazd bez błędów, startują ponownie. Po drugim przejeździe określana jest ostateczna kolejność miejsc.

Konkurencja powożenia w stylu angielskim, w którym oceniane są umiejętności konia ciągnącego dwukołowy wózek po obwodzie areny. Konie powinny poruszać się w stępie oraz w dwóch rodzajach kłusa (różnica ze względu na prędkość), tzw. „park gait” oraz „road gait”. Zwraca się uwagę na swobodny ruch naprzód, sposób zachowania się i wyrazistą ekspresję przy pełnej kontroli powożącego.

Konkurencja na czas, w której podlegają sprawdzeniu zarówno szybkość jak i sprawność konia podczas przejazdu slalomu pomiędzy 6 tyczkami oddalonymi od siebie o 21 stóp. Wymagane jest wykonanie dwukrotne okrążenie końcowych tyczek, nim jeździec zwróci konia na prostą w kierunku linii końcowej. Ważne jest dokładne przejechanie slalomu. Pięć sekund karnych zostaje dodanych do czasu przejazdu za każdą przewróconą tyczkę.

Oceniany jest ruch, opanowanie wykonania określonego schematu manewrów, oraz zachowanie konia będącego pod kontrolą jeźdźca podczas wykonywania jednego z 11 patternów AQHA. Koń powinien wykonać określoną liczbę zatrzymań, spinów (obrotów na zadzie o 360 stopni), roll-backów (obrotów na zadzie o 180 stopni), lotnych zmian w galopie i kół w galopie. Koń powinien wykazywać wolę współpracy z człowiekiem bez oznak oporu.

Konkurencja wyłącznie dla amatorów i młodzieży. Stworzono ją w celu oceny umiejętności zawodnika pokazania konia na arenie. Sędziowie zwracają podczas niej uwagę na przygotowanie, oporządzenie oraz kondycję fizyczną konia. Patrzą również na zawodnika i jego umiejętności zaprezentowania konia. Każdy z zawodników ma do przejścia z koniem określony przez sędziego schemat z naciskiem na dokładność jego wykonania oraz pewność zachowania się samego zawodnika.

Konkurencja wyłącznie dla młodzieży. Rywalizacja na czas rozgrywająca się pomiędzy ustawionymi znacznikami (markerami) po jednej stronie środkowej linii Zawodnicy mają do przejechania „ósemkę”. Muszą najpierw przeciąć linię środkową, następnie zwrócić się w stronę pierwszego z markerów, przejeżdżając po prawej lub lewej jego stronie, wykonać zwrot o 180 stopni, kierując się do drugiego znacznika. Przy drugim znaczniku zawrócić i przejechać ponownie linię środkową (czas zostaje wtedy zatrzymany)

Konkurencja na czas, w której występują zespoły trzech jeźdźców. Mają oni za zadanie wydzielić ze stada trzy specjalnie oznaczone cielaki i wszystkie umieścić w zagrodzie po przeciwnej stronie areny. Limit czasu wynosi 90 sekund. Wszystkie pozostałe cielaki powinny przebywać po jednej stronie areny, poza linią startową (tzw. „cattle site”) aż do czasu, gdy czas zostaje zatrzymany.

Konkurencja, która ma za zadanie sprawdzić umiejętności koni AQH wykonania określonych manewrów w określonym schemacie przeszkód. Obowiązkowe schematy zawierają w sobie bramkę, którą zawodnik zobowiązany jest otworzyć, przejechać i zamknąć. Wynik bazuje na sposobie zachowania się konia, z jaką łatwością i gracją przejeżdża bramkę. Inne dwie obowiązkowe przeszkody to przejazd nad czterema drągami oraz przeszkoda na cofanie.

Stworzono te konkurencję z myślą o sprawdzeniu umiejętności młodzieży i amatorów w powodowaniu koniem w stylu western. Podzielono ją na dwie części. W pierwszej z nich zawodnicy przejeżdżają określony schemat w trzech chodach. Finaliści w grupie mają za zadanie przejechać po obwodzie areny. Sędziowie sprawdzają pozycję jeźdźców w siodle, ich dosiad oraz zdolność utrzymania kontroli nad koniem.

Jedna z najbardziej popularnych konkurencji AQHA. Zawodnicy startują jednocześnie, jadąc po obwodzie areny. Sędzia wydaje polecenie, po którym zawodnicy są zobowiązani przejść do stępa, kłusa lub galopu oraz zmienić kierunek ruchu. Konie są oceniane ze względu na wartość ruchu podczas spokojnej, stabilnej jazdy na luźnych wodzach.

Sędziowie oceniają zdolność wykonania przez konie AQH precyzyjnych zmian nóg w galopie, równocześnie przodem jak i tyłem. Zawodnicy maja za zadanie przejechać jeden z trzech schematów, w których przewidziany jest drąg oraz kilka znaczników. Zawodnik powinien uzyskać zmianę chodów zgodnie z oznaczonym schematem. Najlepsze oceny przyznawane są za płynne i precyzyjne zmiany wykonane w środku pomiędzy znacznikami w schemacie.

To połączenie umiejętności reiningowych z wykorzystaniem instynktu pracy z krowami (cow sense) Konkurencja ta ma za zadanie sprawdzenie umiejętności koni AQH pracy zbliżonej do warunków na rancho. Składa się ona z dwóch części: przejazdu określonego schematu reiningowego i pracy z bydłem. Sędziowie oczekują właściwego zachowania konia, równego przejazdu, dobrego cow sense oraz łatwości w podporządkowaniu się poleceniom jeźdźca. W trakcie części związanej z pracą z cielakami, koń ma za zadanie przeprowadzić cielaka wzdłuż końca areny, wykonać z nim przynajmniej jeden zwrot w każdym z kierunków, następnie wykonać z cielakiem koła w dwóch kierunkach.

Konkurencja w stylu angielskim, która ma pokazać grację koni AQH w trakcie wykonywania schematu przeszkód. W schemacie przewidziano przynajmniej cztery przeszkody wymagające wykonania skoków przez minimum osiem ogrodzeń. Sędziowie biorą pod uwagę przy ocenianiu sposób zachowania, styl skoków, swobodę ruchu, równowagę i utrzymanie równego kroku.