|
Zakup konia AQH
Jak i gdzie kupić dobrego
konia rasy American
Quarter
Horse (AQH)? Wielu się nad tym zastanawia. Odpowiedź na to
pytanie nie jest prosta. Postanowiliśmy jednak spróbować pomóc tym, którzy
stanęli lub staną przed takim problemem. Oczywiście poniższe wskazówki nie
wyczerpują wszystkich kwestii i są jedynie sugestiami, które można wykorzystać
lub nie.
Decydując się na zakup konia
rasy AQH musimy przede wszystkim zastanowić się nad kilkoma fundamentalnymi
problemami. Najważniejsze z nich to:
1. Do czego będzie nam koń
potrzebny?
2. W jakim wieku i jakiej płci
chcemy kupić konia?
3. Czy stać nas na kupno własnego
konia?
4. Dlaczego akurat quarter?
Poniższy materiał może choć w
części pomóc Państwu podjąć właściwą decyzję.
Gdzie kupować konia
Istnieje wiele możliwości
kupna odpowiedniego dla nas konia rasy AQH, jednak w polskich warunkach
najczęściej sprowadza się to do zakupu od hodowcy lub właściciela.
Oczywiście możemy kupić konia
w Polsce lub za granicą. Na szczęście z biegiem lat obecności tej rasy w naszym
kraju potencjalni zainteresowani mają znacznie więcej możliwości wyboru miejsca
zakupu bezpośrednio w Polsce.
Również coraz łatwiej znaleźć
osoby, które zajmują się pomocą w sprowadzeniu i załatwieniu wszelkich
formalności związanych z importem koni AQH z zagranicy. Wiele koni zostało
sprowadzonych do naszego kraju właśnie w ten sposób (głównie z Kanady, Austrii,
Niemiec, Czech i Włoch), Nawet niedostępne do niedawna hodowle w USA są dla
Polaków otwarte i zachęcają do wyboru i przywiezienia do Polski własnych koni
AQH. Ceny kupna konia AQH z zagranicy (nawet przy konieczności przywiezienia go
z za oceanu) wyraźnie spadły i zachęcają do zastanowienia się nad taką właśnie opcją.
Argumentem za przyjęciem oferty kupna konia z zagranicy jest ogromna ilość dostępnych
tam linii hodowlanych, wybór wśród koni na zróżnicowanym poziomie wyszkolenia,
skorzystanie z kilkudziesięcioletniego doświadczenia hodowlanego w ramach tej
rasy.
Jednak stosunkowo najtańszym i
najbezpieczniejszym rozwiązaniem jest nabycie konia AQH w Polsce. Mamy już
wielu dobrych hodowców i zupełnie dobre quartery. Kupujący ma możliwość
zobaczenia i sprawdzenia swojego przyszłego konia, zanim poniesie jakikolwiek
koszt związany z jego zakupem. Może sprawdzić osobiście, w jakich warunkach koń
przebywa, z jakimi ludźmi ma do czynienia. Posłuchać opinii i wskazówek
hodowcy, zapytać się i wyjaśnić wszelkie wątpliwości, jak również poprosić
zaufanego weterynarza o zbadanie stanu zdrowia zwierzęcia. Ponieważ w Polsce
hodowla koni AQH jest bardzo młoda i w znaczącym stopniu nakierowana na sport,
mamy w naszym kraju sporą liczbę ogierów i klaczy z dobrych lub bardzo dobrych
linii hodowlanych. Ich rodzice lub dziadkowie odnosili znaczące sukcesy w
western riding na arenach europejskich i światowych. Kupujący, bez większych
trudności, znajdzie w Polsce odpowiadającego jego potrzebom konia.
Znaczne zwiększenie w
ostatnich latach populacji koni rasy AQH w naszym kraju spowodowało zauważalną
dla
zainteresowanych obniżkę cen.
Tendencja zniżkowa cen utrzyma się z pewnością w najbliższych latach. Już teraz
cena młodych koni AQH zbliża się do poziomu cen zakupu koni ras rodzimych (
kilka ? kilkanaście tysięcy złotych) i zależy od wartości przodków
występujących w rodowodzie.
Kontakt do osób sprzedających
konie AQH w Polsce oraz pomoc w znalezieniu osób zajmujących się importem koni
AQH z zagranicy ( w tym z USA) możecie Państwo znaleźć na naszej stronie
internetowej. Jeśli potrzebujecie więcej informacji prosimy o kontakt na adres
e-mail: biuro@plqha.com.
Odwiedzamy hodowcę lub
właściciela
Kiedy znajdziemy już konia,
którego chcielibyśmy kupić, musimy wykonać szereg kroków, które nam pomogą w
podjęciu prawidłowej decyzji. Jeśli odwiedzamy stajnię hodowcy, właściciela lub
osoby zawodowo zajmującej się sprzedażą koni, dobrze jest zacząć transakcję od
rozmowy ze sprzedającym i nawiązania z nim dobrych relacji. Jeśli nie jesteśmy
pewni swojej wiedzy co do wyboru dobrego konia, idealnym rozwiązaniem jest poproszenie
zaufanej osoby, doświadczonej w hodowli, treningu i selekcji koni, o pomoc w
trakcie odwiedzin sprzedającego zwierzę.
Poniżej podajemy doskonałe
pytania, jakie możemy zadać sprzedającemu:
- Jak dużo pracowano z koniem
w ciągu ostatniego roku?
- Jacy ludzie najczęściej na
nim jeździli? trener, amatorzy, młodzież?
- Czy w sytuacji dłuższej
przerwy w pracy pojawiają się problemy z opanowaniem zachowania konia?
- Jaki sprzęt na nim stosowano?
- Jak długo i jak intensywnie
koń był szkolony i w jakim kierunku?
- W jakich warunkach koń
przebywał (stajnia, pastwiska)?
- Co koń je i o jakich porach
jest karmiony?
- Czy koń był zdrowy/chory w
ostatnim roku?
- Czy koń miał kiedykolwiek
kolkę?
- Jak często koń jest
odrobaczany i podkuwany?
- Czy koń ma jakieś wady (np.
łyka, tka, gryzie żłób, ludzi, boi się przyczepy)?
- Jak często koń był poza swoja
stajnią i jak się zachowywał będąc ?poza domem??
- Jak koń reaguje na kowala,
przycinanie sierści, czy odrobaczanie?
I najważniejsze pytanie ? Z
jakich powodów koń jest wystawiony na sprzedaż?
Sprawdzanie konia przed zakupem
Ocena konia.
Po odpowiedzeniu sobie na
pytanie czego potrzebuje i po upatrzeniu konia, następnym krokiem będzie jego
ocena, która umożliwi określenie, czy dany koń odpowiada naszym wyobrażeniom.
Choć można przypuszczać, że każdy koń z dobrymi wynikami sportowymi w wybranej
przez nas konkurencji będzie odpowiedni, jednak w tym momencie nawet osoby
początkujące powinny wykazać się podstawową wiedzą na temat elementów mających
wpływ na zakres umiejętności konia na danym poziomie wyszkolenia i potrafić sięgnąć
po nie w trakcie oceny. Jakie są to elementy? Ogólnie rzecz biorąc są trzy:
wygląd zewnętrzny, usposobienie i poruszanie się.
Wygląd zewnętrzny.
Jednym z najważniejszych
kryteriów przy wyborze konia do zakupu jest jego wygląd zewnętrzny. Choć można
zakładać, że wszystkie konie po kilku latach startów z dobrymi wynikami mają atletyczną
budowę, naszym celem powinno być znalezienie konia o najbardziej harmonijnym
wyglądzie, niezależnie od wcześniej uzyskanych wyników sportowych. Dlaczego?
Konie z mniej harmonijną budową ciała mogą mieć problemy zdrowotne w miarę
dojrzewania lub pod wpływem stresu związanego z występami na zawodach.
Ocena wyglądu zewnętrznego
zależy od obiektywnej oceny następujących czterech cech: równowagi, prawidłowej
budowy poszczególnych części ciała, stopnia umięśnienia, oraz cech rasy i cech płciowych.
Z tych czterech, równowaga jest najważniejsza. Odnosi się ona do pojęcia strukturalnego
i estetycznego połączenia części ciała. Równowaga w głównej mierze zależy od
budowy szkieletowej danego konia.
Aby lepiej zrozumieć na czym
polega idealna równowaga w rasie koni American Quarter Horse, należy wziąć pod
uwagę szereg przydatnych proporcji. Rozpoczynamy ocenę, patrząc na profil konia
i wyobrażamy sobie linie prostą poprowadzoną wzdłuż pleców (odległość od
wierzchołka kłębu do krzyża) i drugą linię przebiegającą pod brzuchem konia
(wierzchołek łokcia do stawu kolanowego).
W idealnej sytuacji, długość linii
pleców powinna stanowić połowę długości linii pod brzuchem konia. Następnie
należy przeprowadzić linię wzdłuż górnej linii szyi (odległość pomiędzy tyłem
głowy i kłębem) i linię pod linią dolną szyi (odległość pomiędzy połączeniem
szyi z głową (throat latch) a połączeniem szyi z tułowiem) . Idealnie jeżeli
stosunek linii górnej do dolnej szyi powinien wynieść 2:1. Konie, u których te
dwie ważne proporcje znacznie odbiegają od wspomnianego ideału, nie zachowują
równowagi budowy.
Co powoduje te odchylenia?
Najważniejszym elementem zapewniającym prawidłową równowagę budowy ciała jest
kąt nachylenia barku. Gdy łopatka jest położona bardziej pionowo, powoduje to
zmniejszenie stosunku linii górnej do dolnej szyi. Kłąb przemieszcza się do
przodu w miarę jak łopatka się wyprostowuje, co powoduje wydłużenie się pleców.
Tak więc, koń o wyprostowanych łopatkach wygląda jak tuba.
Ponieważ krótka linia górna pleców
i długa linia dolna są pożądane, nie należy porównywać koni niższych z wyższymi,
gdyż długość tułowia czy brzucha koni różnych rozmiarów nie może być jednakowa.
Proporcje są ważne przy ustalaniu równowagi, a one zależą bezpośrednio od kąta
nachylenia łopatek. Ponadto, przy prostej łopatce, inne kąty strukturalne konia
również stają się proste, co daje obraz konia z krótkim, stromym krzyżem,
prostym stawem kolanowym i prostymi pęcinami. Te ostatnie cechy nie są pożądane
i wydatnie wpływają na brak równowagi w budowie ciała konia.
Ponieważ równowaga ruchu konia
jest bezpośrednio związana z jego budową, koń o nieprawidłowej równowadze w
chodzie często nie jest prawidłowo zbudowany i jego ogólny stan fizyczny również
nie jest dobry. Ogólnie rzecz biorąc, kąt nachylenia pęcin będzie prawie
dokładnie odpowiadał kątowi nachylenia łopatek, tak więc koń ze zbyt pochylonymi
łopatkami ma również słabe, ?uciekające? pęciny. Taka sytuacja, zwana
?coon-footed?, może rodzić poważne konsekwencje, w tym powodować, że staw
pęcinowy będzie dotykać podłoża podczas poruszania się konia. Idealny kąt
nachylenia łopatek wynosi 45-50 stopni, jednak może on odbiegać od idealnego.
Nie należy przywiązywać zbyt dużej uwagi do tego, by kąt ten mieścił się w
przedziale 45-50 stopni. Należy raczej koncentrować się na równowadze ogólnej
budowy ciała.
Po przeprowadzeniu oceny
ogólnej równowagi w budowie konia, pozostałe elementy, w tym umięśnienie oraz
cechy rasy i cechy płciowe powinny być oceniane indywidualnie w każdym
przypadku.
Zaczynamy spojrzenie na konia od
głowy.
Głowa
Głowa konia daje nam pewne wskazówki
co do ogólnego poziomu równowagi budowy, jak również jego zachowania. Generalnie
rzecz biorąc, nie ma wprost przełożenia na korzyści z posiadania konia z ?ładną
głową?. Jednak, większość ludzi nie lubi koni z brzydkimi głowami, tak więc
element urody ma znaczenie przy wyborze. Co powoduje, że głowa konia jest
atrakcyjna? Ustawienie uszu, kształt oka, wielkość nozdrzy, głębokość pyska i
ogólna proporcjonalność głowy to wszystko ważne elementy.
Inną dobra radą przy ocenie
głowy konia jest zmierzenie ?na oko? odległości pomiędzy tyłem głowy a linią
poziomą przeprowadzoną pomiędzy oczami. W idealnej sytuacji, odległość ta
powinna wynosić około połowy odległości od linii poziomej do środka nozdrza.
Tak więc oczy powinny się znajdować w jednej trzeciej odległości od tyłu głowy
do pyska. Przy mierzeniu szerokości czaszki po oczodole, odległość ta powinna
być prawie równa odległości pomiędzy tyłem głowy a linią pomiędzy oczami.
Wielkość uszów powinna być
proporcjonalna do wielkości głowy konia. Powinny one być umieszczone na samym
czubku głowy i być skierowane do przodu i wyglądać ?czujnie?. Wszelkie
odchylenia w usadowieniu uszu psują
urodę głowy, a co za tym idzie, ogólną urodę konia. Ponieważ budowa
ciała konia jest proporcjonalna, długość głowy powinna stanowić ten sam procent
wysokości konia, niezależnie od jego wielkości. Tak więc, termin ?długa głowa?
jest pewnym nieporozumieniem, gdyż długie głowy są typowe dla wysokich koni.
Głowa posiada cechy, które są
ważne przy ocenie innych elementów, w tym ich zachowania. Oko, na przykład,
daje sygnał co, do usposobienie konia. Duże, spokojne, miękkie oczy wskazują na
łagodne usposobienie, podczas gdy małe ?świńskie? oczy są typowe dla ponurych,
trudnych do tresowania koni. Należy szukać koni z błyszczącymi, spokojnymi
oczami, o delikatnym, miłym wyrazie.
W przypadku koni American
Quarter Horse preferowane są wystające, dobrze zarysowane szczęki, szczególnie
w przypadku ogierów, które z natury mają mocne i bardziej wyraziste szczęki niż
klacze. Konie o ładnych głowach zawsze będą miały dobrze zarysowane pyski,
przechodzące w wykształconą brodę i wydatną szczękę. Ze względu na urodę,
szukamy dużych, wydatnych nozdrzy. Jeśli zaś chodzi o głębokość pyska, wielu
jeźdźców uważa, że im płytszy pysk, tym delikatniejszy i lepiej reagujący koń.
Należy wystrzegać się koni o mięsistych wargach i o grubym grzbiecie nosa, gdyż
takie konie często gorzej reagują na uzdę. Na koniec, należy upewnić się, że
koń nie ma papuziego pyska ?parrot-mouth? (górne zęby z przodu i nad dolnymi
zębami) lub małpiego pyska ?monkey-mouth? (dolne zęby przed zębami górnymi).
Szyja
Po dokonaniu oceny głowy konia
przychodzi kolej na jego szyję. Połączenie szyi z głową (throat latch) powinno
być równe i eleganckie, a głębokość równa połowie długości głowy. Jeśli koń ma
grube połączenie szyi, elastyczność z tyłu głowy jest ograniczona, co może
utrudniać, z powodu trudności z oddychaniem, prawidłowe trzymanie przez konia głowy
podczas zawodów.
Niektórzy jeźdźcy mówią o
?długich, smukłych szyjach?, podczas gdy ważniejszy jest prawidłowy stosunek
długości górnej do dolnej linii szyi. W przypadku konia o prawidłowej
równowadze w budowie, stosunek długości górnej linii szyi do dolnej linii
powinien wynosić 2:1. I tak, konie o krótszych szyjach mają krótsze tułowia, a
ponieważ cało konia jest biegnie od tyłu głowy po podstawę ogona, koń z krótszą
szyją może być niedostatecznie elastyczny i giętki, a cechy te są pożądane przy
bardziej zaawansowanych treningach.
Łopatki
Poza ogólną równowagą w
budowie, pochylenie łopatki ma również wpływ na długość kroku. Tak więc, im
prostsza łopatka (pionowa łopatka), tym krótszy krok. Kąt nachylenia łopatek i
pęcin mają znaczenie. Dobry kat nachylenia pochłania wstrząsy przy poruszaniu
się konia. Koń o prostej łopatce będzie również
mieć
płytką klatkę piersiową
, mierzoną od
wierzchołka kłębu do jej podstawy. W odróżnieniu od zrównoważonego konia, z
nogami mniej więcej tej samej długości co
głębokość
klatki piersiowej
,
nogi
konia o prostych łopatkach będą dłuższe niż głębokość klatki piersiowej
. Koń o prostych łopatkach będzie zawsze wydawał się
?twardszy? w czasie jazdy w porównaniu z koniem o prawidłowo pochylonych łopatkach.
Kłąb
Idealny kłąb jest ostro
zakończony, wydatny i umiejscowiony nieco powyżej krzyża konia. Zrównoważony
koń będzie sprawiał wrażenie pochylającego się w dół, w linii od przodu do tyłu
jego ciała. Gdy kłąb jest powyżej krzyża, tylna część ciała jest prawidłowo
rozmieszczone i poprawia zdolności atletyczne. Mocna linia górna, biegnąca
przez plecy, lędźwie i krzyż jest również ważna w przypadku zdolności
atletycznych oraz ogólnej równowagi i dobrego stanu ogólnego konia.
Kłoda
Przy ocenie konia z przodu,
zawsze należy patrzeć na sprężystość żeber i głębokość klatki piersiowej, gdyż
określają one możliwości atletyczne konia. Należy wybierać konie o płaskich
żebrach, których klatki piersiowe nie są zaokrąglone.
Zad konia
Patrząc na konia z boku, zad konia
powinien sprawiać wrażenie kwadratowego. Wypełnienie boków zależy od specyfiki
rasy. Konie American Quarter Horse powinny być bardziej umięśnione. Krzyż nie
powinien być zbyt płaski (co powodowałoby zbyt duży ruch pionowy podczas
poruszania się), ani zbyt stromy (co wiąże się ze skupionym, ale bardzo krótkim
i kanciastym krokiem).
Zad idealnego konia American
Quarter Horse jest wypełniony i o długości poziomej płaszczyzny stawu
kolanowego równej odległości pomiędzy wierzchołkiem biodra oraz wierzchołkiem
pośladków. Umięśnienie jest ważnym kryterium przy ocenie wartości koni American
Quarter Horse. Należy pamiętać, że umięśnienie jest proporcjonalne (tzn. w
miarę jak jeden mięsień się rozwija, zwiększa się ogólna masa mięśniowa). Konie
optycznie określane jako dobrze umięśnione zazwyczaj mają większy obwód
przedramienia, podudzia i szerszy zad niż konie słabiej umięśnione. Koń AQH jest
zrównoważonym atletą, równomiernie umięśnionym na całym ciele.
Kopyta i nogi
Budowa kopyt i nóg to jeden z
najważniejszych elementów przy ocenianiu wartości konia. Stojąc przy koniu,
należy przeprowadzić w wyobraźni linię pionową biegnącą od linii pośladków do
ziemi. W sytuacji idealnej, linia ta powinna przebiegać również przez zewnętrzny
obręb stawów skokowych, następnie biec równolegle do kości goleniowej i
nieznacznie za piętą. Przypadek zbyt wygiętych stawów skokowych nosi nazwę
?sickle-hocked?, natomiast gdy stawy skokowe są proste, nazywa się to
?post-legged?.
W sytuacji idealnej, patrząc z
tyłu, każdy koń powinien być najszerszy w okolicach od jednego do drugiego
stawu kolanowego. Druga linia pionowa poprowadzona od pośladka do ziemi,
powinna przecinać w połowie podudzie, staw skokowy i kopyto. Nie jest bardzo
istotne, czy koń jest idealnie prosty od kostek w dół, patrząc z tyłu. W
rzeczywistości większość koni stoi naturalnie z goleniami ułożonymi równolegle
i noskami kopyt nieznacznie na zewnątrz. Umożliwia to stawom kolanowym
ominięcie klatki piersiowej przy podrywaniu się do biegu, co daje dłuższy krok.
Jednak, gdy stawy skokowe konia są wygięte do środka, koście goleniowe nie leżą
równolegle, i mówi się wtedy, że koń jest ?cow-hocked?. Taki koń jest słaby w
przypadku wszystkich ruchów wymagających pracy zadu, takich jak zatrzymywanie
się, skręcanie, ślizganie przy sliding stopach, itd. Od czasu do czasu zdarzają
się konie z kabłąkowatymi nogami, ale większość z nich nie osiąga nigdy dobrych
wyników w konkurencjach sportowych.
Patrząc z boku, koń powinien
stać prosto na kości goleniowej, bez odchyleń.
Przy oglądaniu konia z przodu,
linia biegnąca z wierzchołka łopatki do noska kopyta powinna przecinać w
połowie kolano, kość goleniową i kopyto, w tym kopyto powinno być skierowane
prosto do przodu.
Dobry stan ogólny i budowa
Stan konia powinien być na
tyle dobry, by mógł być użytkowany bez przeszkód pod siodłem . Młode zwierzęta
nie powinny mieć oznak wad, mogących
doprowadzić do problemów z jazdą pod siodłem.
Zły stan ogólny jest definiowany jako wszelkie odchylenie zakłócające
przydatność danego konia do użytkowania. Wiele koni wykazuje różne anomalie,
które mogą zakłócić prawidłowy wygląd zwierzęcia ? ale ich stan ogólny będzie
dobry. Należy zapoznać się z opisem częstych wad u koni i nauczyć się je
rozpoznawać.
Jazda pod siodłem i poruszanie
się
Po ogólnej ocenie wyglądu,
zachowania, następnie przechodzimy do oceny ruchu konia. Ruch jest ważnym
kryterium przy wyborze konia. Wpływa on znacznie na wartość użytkową konia,
ponieważ w większości konkurencji na arenie przywiązuje się wagę do sposobu poruszania
się wierzchowca.
Nawet w przypadku
początkującego jeźdźca, koń powinien umieć przynajmniej chodzić stępem, kłusem,
galopem i dać się powodować w trzech chodach w każdym z kierunków. Koń powinien
posłusznie zatrzymywać się na komendę oraz prawidłowo reagować na nacisk łydek.
W idealnej sytuacji, konie powinny również wykazywać się następującymi
umiejętnościami:
- stęp (walk) powinien być
żywy, z krokiem o rozsądnej długości, odpowiadającym wielkości konia.
- kłus (jog) powinien być
spokojny, zrównoważony, a nogi powinny być stawiane prosto do przodu.
- galop (lope) powinien być
krokiem trzytaktowym i sprawiać przy tym wrażenie naturalnego i płynnego.
Konie powinny współpracować z
jeźdźcem i bez oporów zmieniać kierunek ruchu na jego polecenie.
Przy wyborze konia w celu
przygotowywania go do zawodów western należy wziąć pod uwagę kilka dalszych podstawowych
kryteriów. Koń powinien mieć miękki krok o rozsądnej długości. Krok konia
powinien pokrywać bez wysiłku spore wielkości podłoża. Głowę i szyję nosić w
pozycji swobodnej i naturalnej, potylica powinna znajdować się w linii poziomej
w stosunku do kłębu
lub nieznacznie
powyżej tej linii. Reasumując, ideałem jest ruch zrównoważony i płynny
i koń powinien umieć właściwie reagować na
polecenia jeźdźca, płynnie zmieniając przy tym chody i kierunek jazdy.
Nieco inne kryteria dotyczą
koni rasy AQH używanych w jeździe klasycznej oraz w wyścigach, ale ponieważ
zastosowanie koni AQH w tym zakresie nie jest w Polsce popularne ? nie będziemy
się tutaj na tym skupiać.
Charakter i usposobienie
Prawdopodobnie najważniejszym i
najbardziej abstrakcyjnym etapem oceny jest sprawdzenie charakteru i
usposobienia konia. Choć konie American
Quarter Horse były od
pokoleń rozmnażane pod kątem dobrego usposobienia, i najczęściej mają wrodzoną,
spokojną naturę ich charakteru, to i tak należy przywiązywać sporą uwagę do
tego etapu cechy przy wyborze konia. Dlaczego? Choć koń może mieć doskonałą
budowę ciała i poruszać się jak mistrz, może nie posiadać odpowiedniego
charakteru, który ułatwi współdziałanie z jeźdźcem przy wykorzystaniu
potencjału zwierzęcia. Ocena osobowości konia jest szczególnie ważna w
przypadku, gdy użytkować go mają osoby początkujące. To bardzo frustrujące
uczyć się jeździć na koniu, który nie chce współpracować. Jeździec może przez
to stracić pewność siebie i zacząć się bać konia. Koń się w tym wszystkim gubi.
Problemy się nawarstwiają wtedy i
szybko
osoba taka musi szukać profesjonalnej pomocy.
Choć ocena niektórych
elementów wyglądu konia może być pomocna przy ustalaniu usposobienia, najlepszą
metodą jest przyjrzenie się, jak koń się zachowuje podczas pielęgnacji,
siodłania, zady i wprowadzania do przyczepy. Choć opinia sprzedającego może być
pomocna, należy samemu przyjrzeć się koniowi podczas pielęgnacji, siodłania
itd. I ocenić samodzielnie czy koń:
- Stoi spokojnie, gdy zbliża
się do niego sprzedający z potencjalnym kupującym, czy też się denerwuje się i
cofa?
- Czy bez problemu daje sobie
nałożyć kantar i uzdę?
- Czy kopie, cofa się czy
kładzie na uwiązie?
- Czy akceptuje siodło?
- Czy stoi spokojnie, gdy
jeździec na niego wsiada?
- Czy daje się spokojnie
wprowadzić do przyczepy?
Wszelkie oznaki zdenerwowania,
typu kopanie, brykanie w miejscu, gryzienie czy odmowa współpracy podczas
pielęgnacji, siodłania lub wprowadzania do przyczepy, muszą być traktowane jako
wady konia. A ponieważ koń może być nauczony prawidłowo reagować na polecenia
właściciela, warto poprosić o zgodę na samodzielne zajęcie się koniem.
Następnie należy ocenić konia
podczas jazdy. Czy koń:
- idzie chętnie stępem, kłusem
i galopem?
- z łatwością poddaje się woli
i poleceniom jeźdźca przy skręcie w lewo lub w prawo?
- reaguje i staje na polecenie
?whoa? lub przy pociągnięciu za wędzidło?
- cofa się bez napierania na
wędzidło?
- pozostaje cały czas pod
kontrolą?
Zachowanie się konia podczas
jazdy w głównej mierze zależy od umiejętności samego jeźdźca. Choć początkujący
jeźdźcy mogą odczuwać opór zwierzęcia lub brak jego całkowitej chęci podporządkowania
się ich poleceniom. Jednak w żadnym wypadku koń nie powinien pod nimi brykać
lub nadmiernie przyspieszać. W idealnej sytuacji, koń powinien wykonywać
wszystkie polecenia jeźdźca z chęcią, przy niewielkim oporze lub bez oporu.
Wszelki opór i napieranie na wędzidło należy uznać za niewłaściwe zachowanie.
Jeśli są Państwo osobami
początkującymi lub nawet średnio zaawansowanymi, dobrze jest, podczas
czyszczenia, siodłania lub jazdy na nieznanym koniu, mieć obok siebie osobę
doświadczoną. Należy poprosić właściciela, by pozwolił tej osobie pojeździć na
koniu. Tak jak w przypadku każdej oceny lepiej posiłkować się opinią drugiej
osoby.
Należy również pamiętać w
trakcie oceny, że docelowo kupujemy nie tylko samego konia, ale również
określone możliwości zbudowania relacji z danym koniem. Konie mają różne
charaktery, a naszym celem jest znalezienie konia, który najlepiej będzie
odpowiadał naszej osobowości. Choć wygląd, zachowanie i poruszanie się
odgrywają dużą rolę w ocenie przydatności konia, ostateczna analiza często
opiera się na jednym pytaniu - jak sobie radzę z tym koniem? Odpowiedź na to
pytanie jest często intuicyjna.
Przed ostateczną decyzją co do
zakupu warto poprosić o zbadanie konia przez doświadczonego weterynarza. Wyniki
badań medycznych mogą jednoznacznie dać nam wskazówki co do sensu finalizacji kupna
tego, a nie innego konia. Warto o tym pamiętać.
|